Het woord hoop komt ook heel wat keren in de Bijbel voor. Daarin is het altijd verbonden met de beloften van God. Gods Woord spreekt zelfs over de 'God der hope'. De Bijbel laat zien, dat God een plan heeft met deze wereld, met mensen, jong en oud. Hij heeft de aarde voor de mens bestemd tot een woonplaats van vrede, harmonie en welzijn.

Daar is tot op heden nog niet zoveel van gebleken, maar dat komt door het falen van de mens. De Bijbel zegt het ongeveer zo: 'Alle mensen hebben gezondigd en moeten de heerlijke rijkdom van God missen'. Een trieste situatie, maar… er is hoop!
God heeft de mens niet aan de zonde en de hopeloosheid overgegeven. Integendeel, Hij heeft een oplossing gebracht en een weg gebaand naar een veilige en heilzame toekomst. Die oplossing gaf Hij in Zijn Zoon, Jezus Christus. Hij was 2000 jaar geleden op aarde als Verlosser. Hij deed alles wat gedaan moest worden om ons te bevrijden van de zonde en het loon daarvan, de dood.

Hopen of zeker weten?

Paulus is in de Romeinenbrief duidelijk als het over de zekerheid van het geloof gaat. Niets kan mij meer scheiden van de liefde Gods in Christus Jezus. Niets, geen machten, geen krachten, geen mensen, want in Christus is hij meer dan overwinnaar. Dus die volle verzekerdheid van de hoop is zeker geen misschientje. Sterker nog, in het geloof wordt er door de Heilige Geest de volle zekerheid gewerkt. En ik zeg niet dat dit voor de beleving van Gods kinderen altijd zo duidelijk is. Er zijn voor Gods kinderen tijden dat alle beleving en ervaring onder de voeten wordt weggehaald, zodat je God alleen nog maar overhoud. Als dat niet zou gebeuren, zouden we van onze ervaring en van ons gevoel de grond voor de zaligheid maken. Onze ervaring kan ons geen zekerheid van het geloof geven. Dat is onmogelijk, want er is maar één weg waardoor wij moeten zaligworden en dat is niet meer en niet minder dan het geloof in Christus alleen. Daar ligt de enige grond voor ons behoud.